Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

Οι καταραμένοι...



1. "Περίπτωση Χάιντεγκερ"
Κατά τον Γκάνταμερ "υπήρξε ο μέγιστος των στοχαστών και ο ελάχιστος των ανθρώπων". Η σιωπή του για τα εγκλήματα του ναζισμού και το Άουσβιτς τον εξόρισε στη συνείδηση πολλών ανθρώπων του πνεύματος. Όμως ο Χάιντεγκερ παραμένει ένας φιλοσοφικός ογκόλιθος, μακράν ο σημαντικότερος φιλόσοφος του εικοστού αιώνα. Μπροστά του στοχαστές όπως ο Σαρτρ φαντάζουν "φτωχοί συγγενείς". Μικρό μόνο μέρος του έργου του έχει αποδελτιωθεί ενώ το "Είναι και Χρόνος" αποτελεί κείμενο πλατωνικών διαστάσεων. Είναι αναμφίβολα ο διασημότερος "καταραμένος" του εικοστού αιώνα. Φιλόσοφος με όλη τη σημασία της λέξης ή, αν προτιμάτε, φιλόσοφος κοπής Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Καντ, Χέγκελ και βάλε...

2. Όσβαλντ Σπένγκλερ.
Μαθηματικός, Ιστορικός και Φιλόσοφος ο Σπένγκλερ έμεινε γνωστός κυρίως για το μνημειώδες έργο του η "Παρακμή της Δύσης". Μελετώντας οκτώ μείζονες πολιτισμούς μεταξύ των οποίων ο αιγυπτιακός, ο ελληνορωμαϊκός, ο αραβικός και ο δυτικός, τους παρουσιάζει ως οργανισμούς που γεννιούνται, ωριμάζουν, ακμάζουν και πεθαίνουν. Προδικάζει το τέλος του δυτικού πολιτισμού επισημαίνοντας ως αιτίες της κατάρρευσής του την λατρεία του χρήματος, την κυριαρχία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και την απουσία πρωτοτυπίας και πραγματικών δημιουργών στις τέχνες, στα γράμματα και στην παιδεία. Ο Όσβαλντ πολυΐατωρ και εντονότατα "φασιστικός" υπήρξε θύμα της ερωτοτροπίας του με τον ανερχόμενο ναζισμό στη δεκαετία του '20. Πέθανε το 1936 παίρνοντας μαζί του στον τάφο τον "Φάουστ" του Γκαίτε και τον "Ζαρατούστρα" του Νίτσε...

του Δημήτρη Στεφανάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου